روش نصب درب ضد حریق

درب های ضد حریق بر اساس مواد طبقه بندی می شوند: درب ضد حریق فولادی و درب ضد حریق چوبی. این دو نوع درب ضد حریق تفاوت های ظریفی در روش نصب خود دارند. همچنین تفاوت های جزئی در درجه بندی مقاومت در برابر آتش آنها وجود دارد. توجه به این جزئیات در هنگام نصب بسیار مهم است.

در مرحله اول، هنگام نصب درب ضد حریق چوبی، اندازه قاب درب باید 20 میلی متر کوچکتر از دهانه باشد و قسمت پایین قاب درب باید 20 میلی متر در زمین فرو شود. چارچوب درب باید محکم به دیوار ثابت شده و کاملاً عمودی و مربع باشد. در حین نصب، از صاف و مربع بودن قاب اطمینان حاصل کنید و از هر گونه تراشیدن یا اره کردن خودداری کنید. در هر طرف چارچوب در باید حداقل سه نقطه ثابت وجود داشته باشد که فاصله آنها از 800 میلی متر بیشتر نباشد.

ثانیاً هنگام نصب درب ضد حریق استیل برای جلوگیری از خم شدن و تغییر شکل چارچوب در، باید از تکیه گاه های چوبی برای مهاربندی چارچوب در جهت عرض استفاده شود. قسمت پایین قاب در باید 20 میلی متر در زمین فرو شود و سپس چارچوب در باید به قسمت های از قبل تعبیه شده در دیوار جوش داده شود. سپس در گوشه بالای چهارچوب در دیوار سوراخی ایجاد کرده و بتن (سیمان، ماسه و پرلیت منبسط شده به نسبت 1:2:5) در سوراخ ریخته شود. پس از جامد شدن بتن می توان از درب استفاده کرد.

درب های ضد حریق دارای الزاماتی برای هوابندی هستند:
استانداردهای ملی به وضوح اندازه شکاف در هر اتصال درب ضد حریق را مشخص می کند: برای درب های ضد حریق فولادی، همپوشانی بین لنگه در و چارچوب در نباید کمتر از 10 میلی متر باشد و فاصله بین لنگه در و چارچوب در از دو طرف نباید بیشتر از 4 میلی متر باشد. شکاف های پس از نصب درب ضد حریق نباید خیلی زیاد باشد. در غیر این صورت نمی توان هوابندی درب ضد حریق را تضمین کرد و عملکرد آن در جلوگیری از انتشار آتش و دود در هنگام آتش سوزی به خطر می افتد.

بنابراین، عرض شکاف در هنگام نصب درب ضد حریق باید به شدت کنترل شود. نصب بر اساس این استانداردها و مشخصات می تواند تا حدودی عملکرد موثر درب ضد حریق را تضمین کند. مصرف کنندگان باید در هنگام نصب بر واحد ساخت و ساز نظارت داشته باشند تا از میانبر جلوگیری شود و اطمینان حاصل شود که درب ضد حریق در صورت آتش سوزی باعث تلفات جانی نمی شود. استاندارد جدید مفاهیم و الزامات درب های ضد حریق نیمه عایق و غیر عایق را از استانداردهای بین المللی و خارجی معرفی می کند. طبقه بندی درب های ضد حریق از طبقه بندی آنها به عنوان درب ضد حریق عایق به طبقه بندی آنها به عنوان درب ضد حریق کاملا عایق (کلاس A)، درب ضد حریق نیمه عایق (کلاس B) و درب ضد حریق غیر عایق (کلاس C) تغییر کرده است. به طور همزمان، محدودیت های مقاومت در برابر حریق درهای اصلی کلاس A، B و C به ترتیب به 1.5 ساعت، 1.0 ساعت و 0.5 ساعت تنظیم شده است. این امر تنوع محصولات درب ضد حریق را در کشور من غنی می کند و گزینه ها را برای کاربردهای عملی افزایش می دهد. برای کاربردهایی که فقط به عایق جزئی یا یکپارچگی حریق نیاز دارند، می‌توان از درب‌های ضد حریق نیمه عایق یا غیر عایق{12} استفاده کرد. استاندارد جدید همچنین تصریح می‌کند که اگر ورقه در حاوی مواد پرکننده باشد، باید از مواد{14}}مقاوم در برابر آتش و حرارت{15}}که برای بدن انسان غیرسمی و بی‌ضرر هستند، استفاده شود که تأثیر آن بر سلامت انسان کاهش می‌یابد. این مقررات نه تنها نصب درب ضد حریق را معقول‌تر می‌کند، بلکه هزینه‌های تولید و مصرف مواد خام درب‌های ضد حریق را کاهش می‌دهد، با رعایت حفاظت از محیط‌زیست و الزامات ایجاد یک منبع{18}}در جامعه صرفه‌جویی می‌کند. علاوه بر این، استاندارد جدید محتوا و الزامات را برای درب‌های ضد حریق عایق چوب{20} فولادی و درب‌های ضد حریق عایق ساخته شده از مواد دیگر اضافه می‌کند، که مبنایی فنی برای کاربرد مواد و فناوری‌های جدید و تولید و بازرسی انواع جدید درب‌های ضد حریق فراهم می‌کند و فضای توسعه را برای تولیدکنندگان درب ضد حریق گسترش می‌دهد.